Ruimte voor Nadia

'Mijn vader was vroeger zijn hele leven ziek', vertelt Nadia. 'Daar komt mijn wens vandaan om in de zorg te werken.' Uiteindelijk koos ze voor een andere richting. Ze werkte elf jaar als officemanager bij een hulporganisatie en maakte daarna de overstap naar een fysiotherapiepraktijk. 'De zorg bleef me trekken. Ik dacht: als ik bij een fysiotherapiepraktijk werk, ben ik er toch een beetje dichterbij.'

Toen Nadia op een dag als patiënt bij Tergooi MC kwam, viel voor haar alles op zijn plek. 'Ik weet nog dat ik hier aankwam en dacht: wat een mooie omgeving. Ook de manier waarop ik werd behandeld maakte indruk op me. Er werd echt tijd voor me genomen. Ik wilde al heel lang in een groot ziekenhuis werken, maar wist niet hoe ik daar zonder medische achtergrond terecht kon komen.' Eenmaal thuis besloot ze de vacatures te bekijken. Ze solliciteerde naar een functie als medisch secretaresse op de polikliniek Longgeneeskunde en werd aangenomen. Maar tijdens het sollicitatiegesprek kreeg ze een onverwachte vraag: of ze misschien ook interesse had in de opleiding tot doktersassistent. 'Dat hoefden ze me geen twee keer te vragen!'

Op haar 53e begon Nadia aan de opleiding tot doktersassistent. Dat betekende naast haar werk ook weer naar school, huiswerk maken en examens voorbereiden. 'Ik vond de opleiding zelf niet moeilijk, maar het was wel pittig om alles te combineren. Ik had een gezin, een huishouden en mijn werk. En dan moest ik 's avonds en in het weekend ook nog leren en verslagen schrijven. Mijn sociale leven stond anderhalf jaar op een laag pitje.' Toch heeft ze geen moment spijt van haar keuze. 'Collega's vroegen achteraf weleens: als je van tevoren had geweten hoeveel tijd het zou kosten, had je het dan nog steeds gedaan? Absoluut! Ik wist dat het tijdelijk was. En als ik ergens aan begin, dan ga ik er ook voor de volle honderd procent voor.'

Inmiddels werkt Nadia 32 uur per week, verdeeld over de poliklinieken Longgeneeskunde en Pijngeneeskunde. Juist die combinatie maakt haar werk zo afwisselend. 'Op de longpoli houd ik me veel bezig met het plannen van afspraken en onderzoeken, het voorbereiden van patiënten en het beantwoorden van vragen. Op de pijnpoli assisteer ik ook bij behandelingen. Dan sta ik samen met de arts in de behandelkamer en zorg ik dat alles klaarligt wat nodig is.' Volgens Nadia biedt werken als doktersassistent in een ziekenhuis veel mogelijkheden. 'Er zijn zoveel verschillende poliklinieken en werkzaamheden. Je kunt op meerdere afdelingen werken, zoals ik doe, of je verder ontwikkelen. Dat maakt het werk interessant en uitdagend.'

Wat Nadia de meeste voldoening geeft, is het contact met patiënten. Vooral op momenten waarop ze echt iets voor iemand kan betekenen. 'Soms heeft een patiënt net slecht nieuws gekregen van de longarts. Er moeten dan op korte termijn allerlei vervolgonderzoeken worden geregeld. Zo iemand is verdrietig en onzeker over wat er gaat gebeuren. Dan probeer ik ervoor te zorgen dat die onderzoeken zo snel mogelijk plaatsvinden.' Juist op zulke momenten merkt Nadia hoe waardevol haar werk is. 'Je kunt het slechte nieuws niet veranderen, maar je kunt iemand wel verder helpen. Als die patiënt dan toch naar huis gaat en dankjewel zegt, geeft me dat ontzettend veel voldoening. Dat kan niemand mij afpakken.' Voor Nadia is dat het grote verschil met haar vorige werk. 'Vroeger was ik vooral bezig met administratie. Nu help ik mensen die een gezondheidsprobleem hebben. Je ziet direct wat je voor iemand kunt betekenen. Ik kom iedere dag met veel plezier naar mijn werk en ga met een voldaan gevoel naar huis.'

Niet alleen het patiëntencontact maakt Nadia blij. Ze voelt zich ook helemaal thuis bij haar collega's. 'Als je in de zorg werkt, moet je zorgzaam zijn. Maar dat geldt niet alleen voor patiënten. Ook voor elkaar. We kunnen hier ontzettend veel lachen, maar als iemand ergens verdrietig over is, is daar ook ruimte voor. Dan krijg je een arm om je heen of een schouder om op uit te huilen. Dat vind ik heel waardevol.' Die betrokkenheid maakt voor haar het verschil. 'We staan voor elkaar klaar. Niet alleen als collega's, maar ook als mensen. Dat vind ik heel bijzonder.'

Als Nadia terugkijkt op de afgelopen jaren, is ze vooral trots. Trots dat ze de stap heeft gezet en haar opleiding heeft afgerond. 'Ik wilde altijd al in een groot ziekenhuis werken en nu ben ik hier. Ik ben precies waar ik wilde zijn.' Wat ze zou zeggen tegen iemand die twijfelt over een carrièreswitch, zeker op latere leeftijd? Daar hoeft ze niet lang over na te denken. 'Als het iets is wat steeds in je achterhoofd blijft zitten, waarom zou je dan blijven twijfelen? Je kunt het wel blijven uitstellen, maar straks ben je zestig en denk je: had ik het toch maar gedaan. Dus gewoon doen!' Ben jij gediplomeerd doktersassistent en benieuwd hoe het is om bij Tergooi MC te werken? Bekijk onze vacatures of loop eens een dagje mee en ontdek zelf de mogelijkheden.