Ruimte voor Loes en Debby

‘Debby woont in Bussum en werkt inmiddels ruim vier jaar bij Tergooi MC. Ze komt altijd op de fiets: ‘lekker uitwaaien op weg naar huis’, is hoe ze het zelf omschrijft. Loes woont in Almere en is in haar vrije tijd graag bezig: hardlopen, lezen en tijd doorbrengen met haar gezin. Allebei kwamen ze via via in Tergooi MC terecht. Loes werkte eerst in een openbare apotheek en hoorde van een oud-collega dat er vacatures waren in het ziekenhuis. ‘Ik ben gelijk gaan solliciteren en ben niet meer weggegaan.’ Debby kreeg ook via een bekende te horen dat er plek was. ‘Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en ik werk hier nog steeds met heel veel plezier.'

Als apothekersassistenten ondersteunen Debby en Loes het zorgproces met één helder doel: zorgen dat patiënten de juiste medicijnen krijgen. Dat begint vaak met gesprekken met de patiënt. Bij geplande opnames kan dat gesprek vooraf plaatsvinden, zodat de medicijnen al goed in het systeem staat voordat iemand wordt opgenomen. Maar bij spoedopnames gebeurt het aan bed. ‘Dan zorgen wij dat de arts de juiste medicatie in het systeem kan zetten,’ legt Debby uit. ‘En daarna doen wij de medicatiebewaking.’ Loes vat het mooi samen: ‘Wij zijn een ondersteunende afdeling. Maar uiteindelijk draait alles om één ding: dat patiënten de juiste medicijnen krijgen.’

Wat het werk zo leuk maakt? Debby hoeft niet lang na te denken. ‘De afwisseling. In het ziekenhuis werk je niet op één plek: je bent actief op afdelingen én in de centrale farmacie. We hebben depotheken (soort mini-apotheken) op de afdelingen. Daar zitten we dicht bij de zorg, en ook dicht bij de patiënt.’ Loes kan dat beamen: ‘Je bent op de achtergrond bezig met medicatiebewaking, maar ook met gesprekken aan bed.’

Waar ze het meest trots op zijn? Niet één los project, maar de manier waarop alles samenkomt in het dagelijks werk: samenwerking binnen het team én met andere afdelingen. Debby: ‘Bij de farmacie hebben we veel subafdelingen: klinische farmacie, bereidingen, de apotheek bij de hoofdingang, het laboratorium.. Daarom hebben we veel contact met mensen: patiënten, verpleegkundigen, artsen.’ De samenwerking verloopt soepel. En doordat ze veel op de afdelingen aanwezig zijn, zijn ze als team ook echt zichtbaar. Debby: ‘Ook de kleine momenten maken het verschil: even koffiedrinken met collega’s en bespreken hoe het op andere afdelingen gaat. Die samenwerking zorgt dat de dag goed en gezellig verloopt.’ Loes knikt: ‘Ik ben trots op het apotheekteam. We hebben dezelfde instelling en de samenwerking is gewoon goed.’

Om hun kennis up-to-date te houden, krijgen Debby en Loes regelmatig scholing. ‘Vier keer per jaar krijgen we klinische lessen van apothekers,’ vertelt Loes. Daarnaast zijn er online cursussen en extra herhaling via mail. Debby: ‘Als je zelf aangeeft wat je graag wil, is er van alles mogelijk, als het maar werkgerelateerd is.’

Hoe ze zorgen dat werk en privé in balans blijven? Eigenlijk gaat dat vanzelf, zeggen ze. Debby: ‘Ik ga elke dag met plezier naar mijn werk. Dus ik hoef daar niet zoveel moeite voor te doen.’ Loes vult aan: ‘We hebben het hier goed geregeld. De werkdruk is niet super hoog. En omdat je weet dat je het goed hebt gedaan, laat je het na je werk ook makkelijker los.’

Hebben ze een tip voor mensen die overwegen om apothekersassistent in het ziekenhuis te worden? Debby is duidelijk: ‘Kom een keer een dag meekijken.’ Dan zie je hoe het werk er echt uitziet én hoe gezellig het is. ‘Om toch een beetje op de achtergrond voor de patiënt te zorgen. Dat is zó waardevol.’ Loes sluit zich daarbij aan: ‘Ja, kom gewoon lekker kijken.’